แสดงกระทู้

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.


Messages - teareborn

หน้า: [1] 2 3 ... 9
1

สมุนไพรปอกะปลา
ปอกะปลา Thyrsanthera suborbicularis Pierre ex Gagnep. ปอกะปลา (จังหวัดนครสวรรค์).
    ไม้พุ่มเตี้ย สูงไม่เกิน 20-50 ซม. รากแก้วแข็ง มีขนาดเท่านิ้วมือ มีขนเป็นรูปดาว. ใบ คนเดียว. เรียงแบบบันไดเวียนห่างๆรูปออกจะกลม หรือ รูปไข่ กว้าง 5.5-12 ซม. ยาว 6-12 ซม. ปลายใบแหลม หรือ กลม ขอบของใบเป็นขอบนูน มีขนสีน้ำตาล หรือ น้ำตาลอ่อน โคนใบเว้าเป็นรูปหัวใจ เส้นใบมี 3-5 คู่ คู่ข้างล่างสุดออกมาจากโคนใบ เส้นใบย่อยเรียงเป็นขั้นบันได ด้านล่างมีขนหนาแน่น เส้นใบนูนเห็นชัดกว่าข้างบน ก้านใบยาว 1.5-8 เซนติเมตร มีขนหนาแน่น หูใบรูปยาวแคบ หลุดหล่นง่าย. ดอก ออกเป็นช่อที่ยอดยาวราว 7 ซม. ดอกเพศผู้ และดอกเพศเมียอยู่บนช่อเดียวกันดอกโดยมากจะเป็นดอกเพศผู้ ดอกเพศภรรยามีเฉพาะที่โคนช่อเพียงแค่ 2-3 ดอกเท่านั้น. ดอกเพศผู้ ก้านดอกยาว 1-4 มิลลิเมตร กลีบรองกลีบ 5 กลีบ รูปขอบขนาน ยาว 3.5-4 มม. ข้างนอกมีขนสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ภายในหมดจด กลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่ ยาวราว 2.5 มิลลิเมตร โคนกลีบมักจะไม่ติดกัน มีขนทั้งคู่ด้าน มีเกสรผู้ 40-60 อัน ก้านเกสรเชื่อมติดกันเป็นแท่ง ส่วนบนมีขน ส่วนล่างเกลี้ยง มีต่อมเล็กๆเรียงอยู่รอบโคนแท่ง อับเรณูออกจะกลม ชิดกันเป็นกระจุกกลมอยู่ที่ปลาย. ดอกเพศเมีย ก้านดอกสั้นมากมาย มีขน กลีบรองกลีบ 5 กลีบ. รูปยาวแคบ ยาวราวๆ 3 มม. มีขน ไม่มีกลีบดอก; รังไข่รูปกลมแกมสามเหลี่ยม มีขนดกนแน่น ด้านในมี 3 ช่อง ท่อรังไข่ 3 ท่อ แต่ละท่อปลายแยกเป็น 2 แฉก แล้วก็มีตุ่มนูนๆล้นหลาม. ผล สมุนไพร รูปกลมแป้น มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10-11 มิลลิเมตร ยาว 4-5 มม. มี 3 พู มีขนปกปะทุลมหนาแน่นเป็นกระจุกๆแก่จัดจะแตกเป็นเสี่ยงตามทางยาว. เมล็ด รูปไข่ปลายแหลมสั้นๆมีเส้นผ่าศูนย์กลางราวๆ 3 มม. ยาว 4 มม.

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นตามป่าเต็งรัง. ป่าหนาม แล้วก็ตามที่รกร้าง เหนือระดับน้ำทะเลไม่เกิน 150 มัธยม
คุณประโยชน์ : ราก ยาชงรากกินเป็นยาแก้ไข้ไข้มาลาเรีย

Tags : สมุนไพร

2

สมุนไพรไม้เท้ายายม่อม
ไม้เท้ายายม่อม Trigonostemon longifolius
บางถิ่นเรียก เท้ายายม่อมป่า อ้ายบ่าว (จังหวัดปัตตานี)
ต้นไม้ หรือ ต้นไม้ ขนาดเล็ก สูง 2-6 มัธยม ยอดอ่อนมีขนสีเหลืองอมแดง เมื่อแห้งมีสีเหลือง. ใบ ผู้เดียว เรียงสลับกัน รูปหอกกลับถึงรูปช้อนแกมรูปไข่กลับ กว้าง 5-14 ซม. ยาว 20-55 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลมเป็นหาง ยาวราว 0.5-2 ซม. ขอบของใบหยักนิดหน่อยทางใกล้ปลายใบ ส่วนขอบใกล้โคนใบเรียบ; โคนใบเรียวแหลมกระทั่งเป็นครีบ; เส้นใบมี 15-20 คู่ ด้านบนใบสีเขียวเข้ม สะอาด นอกจากตามเส้นกึ่งกลางใบมีขน ข้างล่างสีอ่อน มีขนห่างๆทั่วไป และก็มีขนมากตามเส้นกึ่งกลางใบ และขอบของใบ; ก้านใบยาว 0.5-1.5 ซม. มีขน. ดอก ออกตามง่ามใบ เป็นช่อยาว ไม่แยกกิ้งก้าน ยาว 15-25 เซนติเมตร มีขนหนาแน่น ใบตกแต่งรูปยาวปลายแหลม; ดอกเพศผู้ รวมทั้ง สมุนไพร ดอกเพศภรรยากำเนิดบนต้นเดียวกัน. ดอกเพศผู้ มีกลีบรองกลีบดอกไม้ 5 กลีบ ภายนอกมีขนยาวแล้วก็แข็งชี้ไปทางปลายกลีบ; กลีบ 5 กลีบ รูปไข่กลับปนขอบขนาน สีแดงคล้ำ เกสรผู้มี 3 หรือ 5 อัน ก้านเกสรเชื่อมติดกันเป็นแท่ง อับเรณูติดที่ปลาย ก้านดอกมีต่อม 5 ต่อม ชอบเชื่อมชิดกันเหมือนรูปถ้วย. ดอกเพศเมีย กลีบรองกลีบดอกไม้ รวมทั้งกลีบมีลักษณะราวกับดอกเพศผู้หรือเปล่ามีกลีบ รังไข่มี 3 ช่อง ท่อรังไข่แยกเป็น 2 แฉก แต่ละแฉกแยกต่ออีก 2 แฉก. ผล เป็นช่อตั้งตรง มี 3 พู เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 14 มิลลิเมตร มีขนปกคลุมหนาแน่น; ก้านผลยาว 0.7-1.0 เซนติเมตร เม็ด มีขนาดเล็ก.

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นในป่าดงดิบทางภาคใต้ เหนือระดับน้ำทะเลไม่เกิน 400 ม.
สรรพคุณ : ราก น้ำยางรากใช้ทาแก้ผึ้งต่อย แล้วก็ทาแก้พิษแมงกะพรุน

3
อื่นๆ / สมุนไพรโลดทะนง หลากหลายสรรพคุณ-ประโยชน์
« เมื่อ: เมื่อวานนี้ เวลา 06:33:15 PM »

สมุนไพรโลดทะนง
โลดทะนง Trigonostemon reidioides (Kurz) Craib
ชื่อพ้อง Baliospermum reedioides Kurz.
บางถิ่นเรียกว่า โลดทะนง (ราชบุรี ปราจีนบุรี ตราด) ข้าวเย็นเนิน (จังหวัดราชบุรี ประจวบคีรีขันธ์) ดู่เบี้ย ดู่เตี้ย (เพชรบุรี) ทะนง รักทะนง (นครราชสีมา) ทะนงแดง (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์) นางแซง (อุบลราชธานี) โลดทะนงแดง (บุรีรัมย์) หนาดคำ (เหนือ) หัวยาข้าวเย็นเนิน (จังหวัดราชบุรี).
  ไม้พุ่ม ขนาดเล็ก สูง 0.5-1.5 ม. มีขนปกคลุมดกนแน่นทั่วไป. ใบ โดดเดี่ยว เรียงสลับกน รูปขอบขนาน แคบบ้างกว้างบ้าง หรือ กว้าง 2-4 ซม. ยาว 7-12 เซนติเมตร; ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ โคนใบกลม หรือ มน เส้นใบมี 5-7 คู่ ด้านล่างนูน มีขนทั้ง 2 ด้าน ด้านบนออกจะสาก ด้านล่างขนยาว นุ่มและก็หนาแน่นกว่าข้างบน ที่ฐานใบมีต่อมเล็กๆ2 ต่อม ก้านใบยาว 10-15 มม. มีขน. ดอก สีขาว ชมพู ม่วงเข้ม หรือ เกือบจะดำ ออกเป็นช่อตามง่ามใบ และตามกิ่ง ดอกเพศผู้ แล้วก็ดอกเพศภรรยากำเนิดบนต้นเดียวกัน. ดอกเพศผู้ ดอกตูมกลม กลีบรองกลีบ 5 กลีบ รูปไข่กลับ ข้างนอกมีขน กลีบ 5 กลีบ รูปไข่กลับ ไม่มีขน เกสรผู้ 3 อัน ก้านเกสรชิดกัน อับเรณูรูปกลม ฐานดอกขอบเป็นคลื่น. ดอกเพศภรรยา [url=http://www.disthai.com/]สมุนไพร[/url] ดอกตูมรูปไข่ กลีบรองกลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่ปลายมน กว้างประมาณ 1.5 มิลลิเมตร ยาวโดยประมาณ 3 มม. ข้างนอกมีขน กลีบดอกรูปไข่ กว้างประมาณ 2 มม. ยาว 3 มม. รังไข่รูปไข่ มีขน ท่อรังไข่สั้น มี 3 อัน ปลายท่อใหญ่ ปลายสุดหยักเว้าน้อย ฐานดอกขอบไม่เป็นคลื่น. ผล มี 3 พู เส้นผ่าศูนย์กลางโดยประมาณ 12 มม. มีขนปกคลุมครึ้มนแน่น ก้านผลยาวราวๆ 15 มม. เม็ด รูปออกจะกลม หรือ รูปไข่ปนสามเหลี่ยม ยาวราว 5-6 มม. สีออกเหลือง ผิวเรียบ.

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นทั่วไปในที่ดินผสมทราย ในป่าสัก และก็มีขจุยขจายในป่าเบญจพรรณแล้ง เหนือระดับน้ำทะเลไม่เกิน 450 ม.
คุณประโยชน์ : ราก รสร้อน ฝนรับประทานเพื่อทำให้อาเจียน ทำให้ท้องเสีย ใช้ทำลายพิษรับประทานยาเบื่อเมา แก้โรคหืด ใช้ภายนอกฝนทาเป็นยาเกลื่อนฝี แก้ฟกช้ำ เคล็ดบวม รับประทานเป็นยาคุมกำเนิด

4

สมุนไพรตะขบป่า
ตะขบป่า Flacourtia indica (Burm. f.)
บางถิ่นเรียก ตะขบป่า (ภาคกึ่งกลาง) ตานเสี้ยน มะเกว๋นนก มะเกว๋นป่า (ภาคเหนือ)
    ไม้พุ่ม หรือ ไม้ต้น ขนาดเล็ก ผลัดใบ สูง 2-5(-15) ม. ตามลำต้นรวมทั้งกิ่งใหญ่มีหนามแหลม ยาว 2-4 เซนติเมตร เรือนยอดแผ่นกว้าง ปลายกิ่งโค้งลง เปลือกสีเหลืองอมเทา แตกเป็นร่องลึก มีช่องอากาศรูปรีกระจัดกระจายห่างๆใบ ลำพัง ออกเวียนสลับ ขนาดออกจะเล็ก รูปร่าง ขนาดเนื้อใบ และก็ขนที่ปกคลุมไม่เหมือนกัน โดยมากเป็นรูปไข่กลับ กว้าง 1.5-3 เซนติเมตร ยาว 2-4 เซนติเมตร ปลายใบกลม โคนใบสอบแคบ ขอบใบค่อนข้างจะเรียบ หรือ จัก มักจักใกล้ปลายใบ ใบอ่อนแล้วก็เส้นกึ่งกลางใบสีแดงอมส้ม เส้นใบมี 4-6 คู่ เส้นใบย่อยสานกันเป็นร่างแห พอเพียงมองเห็นได้ลางๆก้านใบยาว 3-5 มิลลิเมตร สีแดง มีขน ดอก ออกเป็นช่อสั้นๆตามง่ามใบ และที่ปลายกิ่ง มีขน แต่ละช่อมีดอกปริมาณน้อย ที่โคนช่อมีใบเสริมแต่ง บางคราวมีหนาม ก้านดอกยาว 3-5(-7) มม. มีขน กลีบดอก 5-6 กลีบ รูปไข่ ปลายมน ยาว 1.5 มิลลิเมตร สมุนไพร ด้านนอกค่อนข้างจะสะอาด ภายในแล้วก็ที่ขอบกลีบมีขนแน่น ดอกแยกเพศ ดอกเพศผู้ ฐานดอกจะมน เกสรเพศผู้มีเยอะแยะ ก้านเกสรยาว 2-2.5 มิลลิเมตร มีขนเฉพาะที่โคน ดอกเพศเมีย ฐานดอกเรียบ หรือ ค่อนข้างจะเรียบ รังไข่กลม ปลายสอบแคบ ก้านเกสรเพศเมียมี 5-6 อัน ยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร แต่ละก้านปลายแยกเป็นสองแฉก รวมทั้งม้วนออก ผล กลม หรือ รี เล็ก ออกคนเดียวๆหรือเป็นกลุ่มตามกิ่ง เส้นผ่าศูนย์กลาง 0.8-1 ซม. เมื่ออ่อนสีเขียว เมื่อแก่สีแดงคล้ำ มีก้านเกสรเพศเมียติดอยู่กับปลายผล มีเม็ด 5-8 เม็ด

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ป่าริมหาด รวมทั้งขึ้นเล็กน้อยทั่วๆไป ในที่ระดับน้ำทะเลถึงความสูง 1,100 มัธยม มีปลูกบ้างตามสวนที่เพื่อรับประทานผล
คุณประโยชน์ : ราก กินแก้ไตอักเสบ ต้น ยางจากต้นใช้เข้าเครื่องยา แก้อหิวาต์  เปลือกต้น ชงกินแก้เสียงแห้ง อมกลั้วคอแก้เจ็บคอ เปลือกตำรวมกับน้ำมัน ใช้ทาถูนวดแก้เจ็บท้อง แก้คัน ใบ น้ำยางจากต้น และใบสด กินเป็นยาลดไข้สำหรับเด็ก แก้โรคปอดอักเสบ แก้ไอ แก้บิด และท้องเสีย ช่วยสำหรับการย่อย น้ำสุกใบแห้งกินเป็นยาฝาดสมาน ขับเสมหะ แก้โรคหืดหอบ หลอดลมอักเสบ ขับลม รวมทั้งบำรุงร่างกาย  ใบที่ปิ้งไฟกระทั่งแห้งใช้ชงรับประทานข้างหลังคลอดลูก ผล กินได้ มีจำนวนวิตามินบีสูง แก้อ่อนเพลีย ทุเลาลักษณะของโรคดีซ่าน ม้ามโต แก้อ้วก อาเจียน แล้วก็เป็นยาระบาย เมล็ด ตำพอกแก้ปวดข้อ

5

สมุนไพรกระเบากลัก
กระเบากลัก Hydnocarpus ilicifolia King
บางถิ่นเรียก กระเบากลัก (สระบุรี) กระค่อยชาวา (เขมร-จันทบุรี) กระเบาพนม (เขมร-จังหวัดสุรินทร์) กระค่อยลิง (ทั่วไป) กระเบียน ขี้มอด (เมืองจันท์) กระเรียน (จังหวัดชลบุรี) คมขวาน (ประจวบคีรีขันธ์) จ๊าเมี่ยง (จังหวัดสระบุรี แพร่) มองกช้าง (กระบี่) บักกราย พะโลลูตุ้ม (มลายู-ปัตตานี) หัวค่าง (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สุราษฎร์ธานี)
ต้นไม้ ขนาดกึ่งกลาง สูง 10-30 ม. กิ่งอ่อนมักมีขนสีน้ำตาลแดงกระจัดกระจายห่างๆกิ่งแก่สะอาด ลำต้นตรง เปลือกเรียบสีเทา ใบ คนเดียว ออกเวียนสลับกัน รูปไข่ ขอบขนาน หรือ รูปไข่แกมรูปใบหอก กว้าง 4-7 ซม. ยาว 12-17 ซม. ตัวใบเบาๆเรียวสอบไปยังปลายใบ โคนใบมนหรือเบี้ยว ขอบของใบหยักเป็นฟันเลื่อยห่างๆค่อนไปทางปลายใบ ประจักษ์ในใบอ่อน เนื้อใบดกเกลี้ยงเป็นเงา เส้นใบมี 6-8 คู่ เส้นใบย่อยสานกันเป็นร่างแห เห็นได้ชัดทั้งสองด้าน ดอก ออกเป็นช่อสั้นๆตามง่ามใบ สีเขียวอ่อน เป็นดอกแยกเพศ กลีบเลี้ยงและกลีบดอกไม้มีอย่างละ 4 กลีบ. สมุนไพร ดอกเพศผุ้ มีเกสรเพศผู้ 14-20 อัน สีขาว ก้านเกสรสั้นรวมทั้งมีขนกระจาย อับเรณูรูปไข่ปนรูปขอบขนาน ดอกเพศภรรยา มีเกสรเพศผู้ที่ไม่สมบูรณ์ราว 15 อัน รังรูปกลมรีหรือรูปไข่ มีขนสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ผล กลม ลำแข้ง เส้นผ่าศูนย์กลาง 4-5 เซนติเมตร ผิวมีขนนุ่มสีดำ ข้างในมีเมล็ดรูปไข่ 10-15 เม็ด

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นตามป่าดิบแล้งหรือป่าเบญจพรรณทั่วๆไป ตามป่าริมหาด และบริเวณเขาหินปูน ความสูง 20-400 มัธยม
สรรพคุณ : เมล็ด ให้นำมันกระเบา เหมือน H. anthelminthica และมีสรรพคุณคล้ายคลึงกัน นอกนั้นน้ำมันจากเมล็ดยังใช้สำหรับเพื่อการทำสบู่

Tags : สมุนไพร

6

สมุนไพรหวายลิง
หวายลิง Flagellaria indica L.
บางถิ่นเรียก หวายลิง หวายเย็บจาก (ภาคใต้) หวายลี (สงขลา)
ไม้เถา ต้นยาวได้ถึง 20 มัธยม หมดจด โคนต้นเนื้อแข็ง เหนือขึ้นไปเนื้ออ่อน มีเส้นผ่านศูนย์กลางต้น 2-8 มิลลิเมตร ใบ เดี่ยว ออกเวียนสลับ รูปใบหอก กว้าง 0.5-6.5 เซนติเมตร ยาว 3-50 ซม. ปลายใบเรียวแหลม ปลายสุดม้วนเป็นมือพัน ยาวตั้งแต่ 3-13 ซม. กาบใบยาว 1-7 ซม. มีสันตามทางยาว มีติ่งหู 2 ติ่งอยู่ที่ปลาย ก้านใบสั้น หรือ ไม่มี ดอก ออกเป็นช่อกระจัดกระจาย ที่ยอดมักประกอบด้วยกิ่ง 2 กิ่ง ยาว 2-30 เซนติเมตร ดอกย่อยไม่มีก้านดอก ออกคนเดียวๆหรือ ติดเป็นกลุ่ม สมุนไพร มีใบประดับที่มีลักษณะเป็นเกล็ดล้อมอยู่ กลีบดอกไม้มี 6 กลีบ เรียงเป็น 2 ชั้น สีขาวแกมสีเนื้อ ยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร กลีบชั้นนอกยาวกว่ากลีบชั้นในนิดหน่อย เกสรเพศผู้มี 6 อัน ยาวกว่ากลีบดอกไม้ 2 เท่า อับเรณูสีเหลือง ก้านเกสรไม่ชิดกัน รังไข่แคบ ด้านในมี 3 ช่อง มีไข่ช่องละ 1 เม็ด ก้านเกสรเพศเมียปลายแยกเป็น 3 แฉก โผล่พ้นกลีบดอก ผล เส้นผ่านศูนย์กลาง 5-6 มม. ด้านในมี 1 เมล็ด

นิเวศน์วิทยา
: จำนวนมากขึ้นจากที่ราบลุ่ม สูงขึ้นมากยิ่งกว่าระดับน้ำทะเลไม่เกิน 200 ม. และตามป่าชายเลน ตามชายฝั่งทะเล ตั้งแต่ภาคกลางลงไปจนถึงภาคใต้
คุณประโยชน์ : ต้น น้ำสุกต้นรวมทั้งเหง้า กินเป็นยาขับเยี่ยว ใบ ใบอ่อนใช้สระผม น้ำสุกใบและดอกรับประทานเป็นยาขับฉี่ ขับนิ่ว รวมทั้งแก้ทางเท้าฉี่อักเสบ เมล็ดพิษ

7

สมุนไพรกระเบากลัก
กระเบากลัก Hydnocarpus ilicifolia King
บางถิ่นเรียก กระค่อยกลัก (สระบุรี) กระเบาชาวา (เขมร-เมืองจันท์) กระเบาพนม (เขมร-จังหวัดสุรินทร์) กระเบาลิง (ทั่วๆไป) กระเบียน ขี้มอด (เมืองจันท์) กระเรียน (จังหวัดชลบุรี) คมขวาน (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์) จ๊าเมี่ยง (จังหวัดสระบุรี แพร่) ดูกช้าง (กระบี่) บักกราย พะโลลูตุ้ม (มลายู-ปัตตานี) หัวค่าง (ประจวบคีรีขันธ์ สุราษฎร์)
ต้นไม้ ขนาดกลาง สูง 10-30 ม. กิ่งอ่อนมักมีขนสีน้ำตาลแดงกระจัดกระจายห่างๆกิ่งแก่สะอาด ลำต้นตรง เปลือกเรียบสีเทา ใบ คนเดียว ออกเวียนสลับกัน รูปไข่ ขอบขนาน หรือ รูปไข่แกมรูปใบหอก กว้าง 4-7 ซม. ยาว 12-17 เซนติเมตร ตัวใบค่อยๆเรียวสอบไปยังปลายใบ โคนใบมนหรือเบี้ยว ขอบใบหยักเป็นฟันเลื่อยห่างๆค่อนไปทางปลายใบ ประจักษ์ในใบอ่อน เนื้อใบครึ้มสะอาดวาว เส้นใบมี 6-8 คู่ เส้นใบย่อยสานกันเป็นร่างแห เห็นชัดทั้งสองด้าน ดอก ออกเป็นช่อสั้นๆตามง่ามใบ สีเขียวอ่อน เป็นดอกแยกเพศ กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีอย่างละ 4 กลีบ. สมุนไพร ดอกเพศผุ้ มีเกสรเพศผู้ 14-20 อัน สีขาว ก้านเกสรสั้นและก็มีขนเล็กน้อย อับเรณูรูปไข่แกมรูปขอบขนาน ดอกเพศเมีย มีเกสรเพศผู้ที่ไม่สมบูรณ์ราวๆ 15 อัน รังรูปกลมรีหรือรูปไข่ มีขนสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ผล กลม ลำแข้ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 4-5 เซนติเมตร ผิวมีขนนุ่มสีดำ ข้างในมีเมล็ดรูปไข่ 10-15 เมล็ด

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นตามป่าดิบแล้งหรือป่าเบญจพรรณทั่วๆไป ตามป่าชายหาด แล้วก็บริเวณเขาหินปูน ความสูง 20-400 มัธยม
คุณประโยชน์ : เมล็ด ให้นำมันกระเบา ราวกับ H. anthelminthica รวมทั้งมีคุณประโยชน์คล้ายคลึงกัน นอกเหนือจากนั้นน้ำมันจากเมล็ดยังใช้สำหรับในการทำสบู่

8

สมุนไพรมะม่วย
มะม่วย Gnetum latifolium Bl. Var. funiculare (Bl.) Markgraf
บางถิ่นเรียก มะม่วย (จังหวัดสุรินทร์) มะหน่วย กะรูวะ (มลายู-จังหวัดนราธิวาส)
ไม้เถา เนื้อแข็ง กิ่งเป็นข้อต่อกันรวมทั้งตามข้อจะบวมพอง ใบ เดี่ยว เรียงเป็นคู่สลับตั้งฉาก ใบรูปขอบขนานแกมรี รูปขอบขนานปนรูปใบหอก กว้าง 5-5.5 เซนติเมตร ยาว 13-16 ซม. ปลายใบแหลมเป็นติ่งสั้นๆโคนใบสอบแคบ ขอบใบเรียบ เนื้อใบหนามัน เส้นใบเป็นแบบขนนกโค้ง เมื่อแห้งใบจะมีสีน้ำตาล เห็นเส้นกิ้งก้านใบแน่ชัดก้านใบยาวราว 1 ซม. ดอก ออกเป็นช่อตามลำต้น ดอกเพศผู้และก็ดอกเพศเมียอยู่ต่างต้นกัน ช่อดอกแตกเป็นหลายกิ้งก้าน สมุนไพร ดอกเรียงเป็นชั้นๆรอบศูนย์กลาง ช่อดอกเพศผู้ ยาว 2-5 เซนติเมตร มีจำนวนดอก 30-50 แต่ละชั้นมี 6-8 ดอก แต่ละดอกมีกาบรอง 2 อัน ที่เชื่อมชิดกันเป็นกระจัง มีแผ่นใบสร้างอับสปอร์เพศผู้ ยาว 3 มม. รวมทั้งมีอับสปอร์เพศผู้ติดต่อ 2 อัน  ช่อดอกเพศเมีย ยาว 5-8 เซนติเมตร แต่ละชั้นดอก 6-9 ดอก ดอกยาวประมาณ 4 มิลลิเมตร ปลายดอกเรียวแหลมและก็ชี้ขึ้น ผล รูปกลมรี หรือ รูปไข่ กว้าง 1-1.5 เซนติเมตร ยาว 1.5-2.5 ซม. เมื่อสุกสีแดง หรือ สีส้มคล้ำ ก้านผลเรียว ยาว 0.5-2 ซม. เมล็ดแข็ง มีเนื้อหุ้มอยู่ข้างนอก
นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นในป่าดิบ ป่าพรุ ที่ราบลุ่มถึงความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 300 ม. เจอทั่วทุกภาคของประเทศ (มีดอกและก็ผลระหว่างเดือน ก.ย.-กรกฎาคม)
คุณประโยชน์ : ต้น น้ำยางจากเปลือกต้นเป็นพิษ ใช้ทาลูกศรแม้กระนั้นพิษไม่รุนแรงนัก เมล็ด กินได้เมื่อทำให้สุก

9

[url=http://www.disthai.com/]สมุนไพรเมื่อย[/url][/size][/b]
เมื่อยล้า Gnetum montanum Markgraf
บางถิ่นเรียกว่า เมื่อย (ตราด) ม่วย (เชียงราย จังหวัดอุบลราชธานี) มะม่วย (เชียงใหม่) แฮนม่วย (เลย)
ไม้เถา เนื้อแข็ง กิ่งเป็นข้อต่อกันและตามข้อจะบวมพอง ใบ ผู้เดียว เรียงเป็นคู่สลับตั้งฉาก ใบรูปขอบขนานปนรูปไข่ มีขนาดต่างกันมาก แม้กระนั้นกว้างไม่เกิน 12 ซม. ยาวไม่เกิน 20 เซนติเมตร ปลายใบเป็นติ่งแหลม โคนใบกลม มน หรือ แหลม ขอบของใบเรียบ เนื้อใบแข็งหนา หรือ ค่อนข้างครึ้ม เมื่อแห้งสีออกดำ เส้นใบโค้ง ก้านใบยาว 1-1.5 ซม. ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายยอดรวมทั้งตามลำต้น สมุนไพร ช่อดอกแตกกิ่งก้านสาขามา แยกเป็นช่อดอกเพศผู้และเพศภรรยา ดอกเรียงเป็นชั้นๆรอบแกนกลาง ช่อดอกเพศผู้ กว้างราวๆ 0.4 เซนติเมตร ยาวราวๆ 3 เซนติเมตร แต่ละชั้นมีราวๆ 20 ดอก ช่อดอกเพศภรรยา แต่ละชั้นมี 5-7 ดอก ผล รูปรี กว้างราวๆ 1 เซนติเมตร ยาว 1.5 เซนติเมตร เมื่อสุกสีแดง ก้านผลอ้วน ยาวโดยประมาณ 0.2 ซม.

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นในระดับสูงจากน้ำทะเล 50-1,800 ม. พบในทุกภาคของประเทศ ยกเว้นภาคกึ่งกลาง
สรรพคุณ : ราก น้ำต้มรากรับประทานแก้พิษบางชนิด แล้วก็แก้ไข้ไข้จับสั่น

Tags : สมุนไพร

10

[url=http://www.disthai.com/]สมุนไพรรักทะเล[/url][/color][/size][/b]
รักทะเล Scaevola taccada (Gaertn.) Roxb.
บางถิ่นเรียกว่า รักทะเล (ชุมพร) บงบ๊ง (มลายู-ภูเก็ต) บ่งบง (ภาคใต้) โหรา (ตราด)  ไม้พุ่ม หรือ ไม้ต้น ขนาดเล็ก ใบ เดี่ยว ออกเวียนสลับ มีใบหนาแน่นตามปลายกิ่ง แผ่นใบรูปไข่กลับ หรือ รูปช้อน กว้าง 5-10 ซม. ยาว 12-15 ซม. เกลี้ยง หรือ มีขนเล็กน้อย โคนใบสอบเรียว ปลายใบกลม ขอบใบเรียบ หยักเล็กน้อย หรือ หยักลึก ดอก ออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามง่ามใบ ยาว 2-4 ซม. มีดอกจำนวนน้อย ก้านช่อยาว 0.5-1 ซม. ใบประดับมีขนาดเล็กรูปสามเหลี่ยมค่อนข้างยาว ดอกยาวประมาณ 2 ซม. เกลี้ยง หรือ มีขนเล็กน้อย กลีบเลี้ยงเชื่อมกันเป็นหลอดเล็ก ๆ ยาว 2-5 มม. ปลายแยกเป็นแฉกรูปยาวแคบ 5 แฉก หลอดกลีบเลี้ยงเชื่อมกับรังไข่ กลีบดอก 5 กลีบเชื่อมกันเป็นหลอด สีขาว หรือ เหลืองอ่อน มีลายเส้นสีม่วงอ่อน สมุนไพร ด้านบนของหลอดดอกมีรอยผ่าลึก ทำให้กลีบดอกทั้ง 5 เบี้ยวลงไปอยู่ทางด้านล่าง ภายในหลอดมีขนหนาแน่น ขอบกลีบเป็นเส้นฝอย ๆ เกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านเกสรไม่ติดกัน รังไข่ 1 อัน ภายในมี 1-2 ช่อง แต่ละช่องมีไข่ 1 เมล็ด ก้านเกสรเพศเมียรูปทรงกระบอก โคนก้านมีขน ปลายเกสรมีเยื่อรูปถ้วยคลุมอยู่ขอบเยื่อคลุมมีขน ผล รูปกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.5 ซม. เกลี้ยง เมื่อสุกสีขาวนวล เปลือกชั้นในที่หุ้มเมล็ดค่อนข้างแข็ง ภายในมี 1-2 เมล็ด

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นตามชายฝั่งทะเลที่เป็นทราย หรือ หิน ยกเว้นตามป่าชายเลน
สรรพคุณ : ราก น้ำต้มราก กินแก้พิษ จากการกินปูหรือปลาที่มีพิษ ใบ ใช้สูบได้เหมือนใบยาสูบ  น้ำต้มใบ กินเป็นยาช่วยย่อย ตำพอกแก้ปวดบวมและแก้ปวดศีรษะ

11

สมุนไพรอ้อ
อ้อ Arundo donax L.
บางถิ่นเรียก อ๋อ (ทั่วไป) อ้อหลวง (ภาคเหนือ) อ๋อใหญ่ (ภาคกลาง)
ไม้ล้มลุก จำพวกหญ้า อายุนับเป็นเวลาหลายปี มักขึ้นเป็นกอ สูง 2-8 มัธยม ลำต้นเป็นข้อตั้งตรง ข้างในกลวง แตกกิ่งก้านบ้างนิดหน่อย ลำต้นกว้าง 1.5-3 เซนติเมตร ปล้องสั้น กาบห่อหุ้มลำต้น ยาว 10-15 เซนติเมตร ยาวกว่าข้อมาก มีตาลายมยาว สีออกนวล เกลี้ยง หรือมีขนยาว ที่รอยต่อของกาบใบแล้วก็ตัวใบมีลิ้นใบ (ligule) ยาว 2-3 มม. ขอบจะหรือชายเสื้อครุย ใบ ยาว 45-60 เซนติเมตร โคนใบกว้าง 4-6 ซม. มีลายตามยาว เนื้อใบหนา ปลายเรียวแหลมเป็นหางยาว ชอบพับลง เกลี้ยง ขอบใบสาก ดอก ออกที่ยอดเป็นช่อใหญ่กระจัดกระจาย ยาว 30-75 เซนติเมตร สมุนไพร ดอกหนาแน่น ช่อดอกแตกกิ่งมาก ยาวโดยประมาณ 15-30 ซม. มีขนยาวเหมือนขนนก ช่อดอกย่อย (spikelet) ยาว 13-17 มิลลิเมตร ประกอบด้วยดอก 4-5 ดอก กาบช่อย่อยกาบข้างล่าง ยาว 11-14 มม. มีเส้นตามยาว 5 เส้น กาบบนรูปแคบๆยาว 11-14 มิลลิเมตร มีเส้นตามแนวยาว 3 เส้น ปลายแหลมบาง กาบด้านล่างของดอก รูปไข่ปนรูปหอก ยาว 10-15 มม. มีขนยาวแล้วก็หนาแน่นใกล้โคน ขนยาวราวๆ 10 มม. บาง ปลายแหลม ที่โคนมีเส้นตามแนวยาว 7-8 เส้น กาบบนของดอก ยาว 6-11 มม. เป็นเยื่อบางใส กว้าง ปลายมน หรือ ตัด ขอบมีอีกทั้งขนปกติ และก็ขนแข็งเกสรเพศผู้มี 3 อัน อับเรณูยาว 2-2.2 มม. เรียวเล็ก สีเหลือง รังไข่หมดจด ก้านเกสรเพศเมียสั้นๆ2 อัน ปลายเกสรเพศเมียยาวราว 1 มิลลิเมตร มีขนสีน้ำตามแกมเหลือง ยาวคล้ายขน

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นดังที่ราบลุ่มชื้นแฉะทั่วไป
คุณประโยชน์ : ราก น้ำสุกรากรับประทานเป็นยาขับฉี่ เหง้า น้ำสุกเป็นยาระบาย ขับประจำเดือน และห้ามการหลั่งน้ำนมของสตรี

12

สมุนไพรหญ้าชันกาด
หญ้าชันกาด Panicum repens L.
บางถิ่นเรียกว่า หญ้าชันกาด (ภาคกลาง) พระจันทร์มมัน ต้นหญ้าอ้อน้อย (เชียงใหม่)
    ไม้ล้มลุก ชนิดต้นหญ้า อายุปีเดียว สูง 50-100 เซนติเมตร แบน ลำต้นตรง หรือส่วนโคนทอดนอนไปตามพื้นดิน ปลายตั้งตรง มีรากออกตามข้อ ใบ ออกเรียงสลับซ้ายขวา อยู่ในราบเดียวกัน รูปยาวแคบแกมรูปใบหอก ยาว 7-15 เซนติเมตร ตัวใบเบาๆเรียวแหลมไปยังปลาย ข้างบนใบแล้วก็ขอบบีขนนิดหน่อย ด้านล่างสีอ่อนกว่าข้างบน ลิ้นใบบาง ยาว 2 มม. ดอก ออกเป็นช่อกระจายที่ยอด ยาว 10-20 ซม. กิ่งช่อดอกประกอบด้วยช่อดอกย่อย เรียงสลับกัน รูปไข่ หรือ รูปหอกกาบช่อดอกย่อยบาง อันด้านล่างปลายมน อันบนรูปหอก ปลายแหลม ประกอบด้วยดอกย่อย 2 ดอก  สมุนไพร ดอกด้านล่างไม่สมบูรณ์ ดอกบนเป็นดอกสมบูรณ์เพศ กาบดอกเรียบมัน เกสรเพศผู้มี 3 อัน รังไข่สะอาด ก้านเกสรเพศเมียมี 2 เส้น ยอดเกสรเพศเมียเป็นขนนก ผล ชอบสำเร็จที่ไม่สมบูรณ์ ด้านการผสมพันธุ์สามารถขยายพันธุ์ด้วยเหง้า หรือลำต้นใต้ดิน

นิเวศน์วิทยา
: ถูกใจขึ้นในที่แล้ง รกร้าง ข้างถนน และตามสวน
สรรพคุณ : เหง้า น้ำต้มเหง้ามีรสขม ดื่มแก้ระบบปัสสาวะพิการ ขับปัสสาวะ ขับนิ่ว ลดไข้ รวมทั้งแก้ระดูแตกต่างจากปกติ

Tags : สมุนไพร

13

สมุนไพรหญ้าไข่เหา
หญ้าไข่เหา Panicum sarmentosum Roxb.
ต้นหญ้าไข่เหา (จังหวัดลำปาง) หญ้าฝรั่ง (กรุงเทพมหานคร)
  ไม้ล้มลุก พวกต้นหญ้า ชอบเลื้อยหุ้มต้นไม้อื่น ลำต้นกลมแข็ง ยาวได้ถึง 17 มัธยม เส้นผ่านศูนย์กลาง 3-5 มม. มีขนนิดหน่อย หรือ หมดจด โคนต้นมีรากเล็กๆออกรอบข้อ ใบ รูปแถบแกมรูปใบหอก หรือรูปขอบขนาน กว้าง 1.2-3.0 เซนติเมตร ยาว 30-37.5 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลม โคนใบกลม หรือเว้าเล็กน้อย ผิวเกลี้ยงหรือมีขน 2 ด้าน หรือมีขนเฉพาะข้างล่าง ขอบของใบหยาบมีเส้นใบหลายชิ้น ก้านใบเป็นกาบเกลี้ยง หรือมีขนห่างๆที่รอยต่อระหว่างโคนใบและกาบใบมีขนกระจุกหนึ่ง ดอก ออกเป็นช่อแบบกระจัดกระจาย ยาว 15-30 ซม. มีแขนงช่อจำนวนไม่น้อย [url=http://www.disthai.com/]สมุนไพร[/url] ช่อดอกย่อยสีออกน้ำตาล เป็นเงา ยาว 2-2.5 มิลลิเมตร กาบช่อดอกย่อยอันข้างล่างยาวครึ่งหนึ่งของช่อดอกย่อย มีเส้นตามทางยาว 3 เส้น อันบนแล้วก็กาบดอกอันด้านล่างมีเส้น 5 เส้น กาบดอกอันบนสั้นและแคบ มีเส้น 2 เส้น ส่วนกาบดอกของดอกย่อยบนเป็นมัน หมดจด เกสรเพศผู้มี 3 อัน รังไข่หมดจด ก้านเกสรเพศเมียมี 2 เส้น ยอดเกสรเพศเมียเป็นขน ผลอยู่ในกาบดอก

นิเวศน์วิทยา
: มีบ้านเกิดในเกาะสุมาตรา ในประเทศไทยเจอขึ้นตามป่าเขาแล้วก็ดังที่ราบต่ำ
สรรพคุณ : ราก ใช้เคี้ยวรับประทานกับหมากสำหรับกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ ต้น น้ำยางจากต้นใช้รวมกับสมุนไพรอื่นๆรับประทานแก้ระดูไม่ดีเหมือนปกติ

Tags : สมุนไพร

14

สมุนไพรแขม
แขม Saccharum arundinaceum Retz.
บางถิ่นเรียก แขม (ทั่วไป) ตะโป (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) แตร๊ง (เขมร-สุรินทร์) ปง (ภาคเหนือ)
ไม้ล้มลุก จำพวกหญ้า ขึ้นเป็นกอขนาดใหญ่ ลำต้นสูงได้ถึง 3 ม. กว่า เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2.5 ซม. ใบ รูปยาว ปลายเรียว กว้าง 2.5-5 ซม. ยาวราว 1.5 ม. ขอบใบหยาบ เส้นกลางใบสีขาว กาบใบยาวถึง 40 เซนติเมตร ผิวเรียบ หมดจด ลิ้นใบขอบเป็นเยื่อตื้นๆขอบเป็นขนแข็ง สะอาด ดอก ออกเป็นช่อใหญ่ ยาว 0.3-1 ม. แตกกิ่งก้านสาขามากมาย ไม่มีขน หรือตามกิ่งเล็กๆอาจจะมีขนเป็นเงาคล้ายเส้นไหม ช่อดอกย่อย (spikelet) มีขนยาวสีขาวเป็นเงาปกคลุมช่อดอกย่อยออกเป็นคู่ ช่อหนึ่งมีก้าน อีกช่อหนึ่งไม่มีก้าน กาบช่อดอกย่อยยาวพอๆกับช่อดอกย่อย กาบดอกสั้นกว่า บาง [url=http://www.disthai.com/]สมุนไพร[/url] เกสรเพศผู้มี 3 อัน รังไข่สะอาด ก้านเกสรเพศเมียมี 2 เส้น ยอดเกสรเพศเมียเป็นขนนก โผล่ข้างๆ สีม่วงแดง

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นตามริมฝั่งน้ำทั่วไป
คุณประโยชน์ : ราก น้ำสุกรับประทานเป็นยาเย็น ขับปัสสาวะ และก็แก้โรคผิวหนังบางจำพวก ต้น ต้มน้ำดื่มแกฝี หนอง

15

สมุนไพรหญ้าไม้กวาด
ต้นหญ้าไม้กวาด Thysanolaena maxima (Roxb.) Kuntze
บางถิ่นเรียก ต้นหญ้าไม้กวาด หญ้ายูง (ยะลา) โคนงกตา (ภาคเหนือ) เค้ยหลา (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) เลาแล้ง (จังหวัดสุโขทัย) หญ้ากาบ ไผ่ใหญ่ (เลย)
สมุนไพร ไม้ล้มลุก จำพวกหญ้า อายุหลายปี สูงโดยประมาณ 4 ม. ต้นกลม ใบ ค่อนข้างกว้าง กว้าง 4-7 ซม. ยาว 30-55 ซม. ปลายใบแหลม โคนใบบ้าน ขอบของใบจะละเอียด เนื้อใบออกจะครึ้ม กาบใบหมดจด ยกเว้นตามขอบตอนบนมีขนสั้น กาบใบกลมตอนปลายเป็นก้านสั้นๆซึ่งมีสีแดงเข้ม ลิ้นใบที่ระหว่างรอยต่อภายในของกาบใบและก็แผ่นใบเป็นเยื่อบางๆยาวประมาณ 2 มม. ปลายตัด ดอก ออกเป็นช่อกระจัดกระจาย มีขนาดใหญ่ ปลายช่อโค้งลง ยาวประมาณ 50 เซนติเมตร ช่อดอกย่อย (spikelet) มีก้าน มักอยู่เป็นคู่ กาบช่อย่อย (glume) 2 อันคล้ายคลึงกัน รูปไข่ อันบนยาวและบางมากยิ่งกว่าอันด้านล่าง แต่ละช่อย่อยมีดอกย่อย 2 ดอก พบน้อยที่มี 3 ดอก ดอกข้างล่างเป็นดอกไม่มีเพศ มีแต่กาบล่างแล้วก็มีขนใกล้ๆขอบ ดอกบนเป็นดอกบริบูรณ์เพศ กาบข้างล่าง (lemma) มีสันตามยาว 3 สัน ขอบอีกทั้ง 2 ด้าน บางใส รวมทั้งมีขนค่อนข้างแข็ง กาบบน (palea) มีเส้นสันตามยาว 2 เส้น เนื้อบางใส เกสรเพศผู้มี 2 อัน เกสรเพศเมียปลายแยกเป็น 2 แฉก เป็นเกล็ด ผล รูปไข่ ยาวราวๆ 0.6 มม. สีน้ำตาลปนแดง

นิเวศน์วิทยา
: ขึ้นตามตีนเขา หรือ บนเขาสูง 300-3,000 มัธยม
สรรพคุณ : ราก น้ำสุกใช้อมกลั้วคอเมื่อเป็นไข้ ดอก ช่อดอกใช้ทำไม้กวาด

Tags : สมุนไพร

หน้า: [1] 2 3 ... 9